• ograniczeniu sprzedaży alkoholu
• mniejszej ilości nocnych interwencji

Od 1 czerwca 2026 r. ograniczenie nocnej sprzedaży alkoholu na wynos obowiązuje na terenie całej Warszawy. Po trzech miesiącach funkcjonowania rozwiązania pojawiły się pierwsze dane dotyczące jego wpływu na bezpieczeństwo i porządek publiczny.

Miasto porównało okres od czerwca do sierpnia 2026 r. z analogicznym okresem ubiegłego roku, kiedy ograniczenie nie obowiązywało jeszcze w całej stolicy. Z przedstawionych danych wynika, że w godzinach nocnych służby odnotowały mniej interwencji związanych z alkoholem.

Mniej nocnych interwencji Straży Miejskiej

Od czerwca do sierpnia 2026 r. liczba nocnych interwencji Straży Miejskiej związanych ze spożywaniem alkoholu, zakłócaniem spokoju i porządku publicznego oraz bezpieczeństwem osób i mienia była o 3,8 proc. niższa niż w tym samym okresie 2025 r.

Jeszcze większy spadek odnotowała policja. Według danych Komendy Stołecznej Policji liczba interwencji związanych ze spożywaniem alkoholu w miejscu publicznym zmniejszyła się o 8,9 proc. Z kolei liczba wykroczeń związanych ze spożywaniem alkoholu wbrew obowiązującym zakazom spadła aż o 15,3 proc.

Warto jednak zwrócić uwagę na dane dotyczące całej doby. W tym ujęciu liczba interwencji Straży Miejskiej była o 0,6 proc. wyższa niż rok wcześniej. Spadek dotyczy więc przede wszystkim godzin nocnych, których bezpośrednio dotyczy ograniczenie sprzedaży alkoholu na wynos.

Sklepy całodobowe pod szczególną obserwacją

Miasto sprawdza również, w jakich miejscach najczęściej dochodzi do interwencji. Analizowane są m.in. okolice punktów sprzedaży alkoholu.

Z danych wynika, że szczególnie często służby pojawiały się w rejonie sklepów całodobowych. W 11 z 18 warszawskich dzielnic to właśnie okolice takich sklepów były miejscami, przy których Straż Miejska odnotowywała najwięcej interwencji związanych z alkoholem.

Czy ograniczenie wpłynęło na liczbę sklepów?

Monitoring prowadzony przez miasto obejmuje także sytuację na rynku sprzedaży alkoholu. Jak wynika z najnowszych danych, ograniczenie nocnej sprzedaży nie przyniosło dużych zmian w liczbie zezwoleń ani punktów sprzedaży.

W sierpniu 2026 r. w Warszawie obowiązywało 15 819 aktywnych zezwoleń na sprzedaż alkoholu, czyli 94,8 proc. ustalonego limitu. To o 1,2 proc. mniej niż w październiku 2025 r., przed rozpoczęciem pilotażu, oraz praktycznie tyle samo co w maju 2026 r.

W tym samym miesiącu działało 5988 punktów sprzedaży alkoholu. To o 1,4 proc. mniej niż w październiku 2025 r. i o 0,1 proc. więcej niż w maju 2026 r.

Dane wskazują więc, że po wprowadzeniu ograniczenia w całym mieście liczba punktów sprzedaży alkoholu pozostała na zbliżonym poziomie.

Najpierw dwie dzielnice, teraz cała Warszawa

Ograniczenie obowiązuje w całej Warszawie od 1 czerwca 2026 r. Wcześniej było testowane w dwóch dzielnicach – Śródmieściu i na Pradze-Północ. Pilotaż rozpoczął się 1 listopada 2025 r.

Miasto od początku zapowiadało monitorowanie wpływu regulacji na bezpieczeństwo. Pod uwagę brane są dane dotyczące interwencji Straży Miejskiej i policji, liczby wykroczeń, a także sytuacji w pobliżu punktów sprzedaży alkoholu.

Monitoring będzie kontynuowany

Dane za czerwiec, lipiec i sierpień 2026 r. są pierwszym podsumowaniem funkcjonowania ograniczenia nocnej sprzedaży alkoholu już na terenie całej Warszawy.

Miasto zapowiada dalszą analizę statystyk dotyczących bezpieczeństwa, pracy służb oraz rynku sprzedaży alkoholu. Kolejne miesiące pokażą, czy obserwowany w okresie wakacyjnym spadek nocnych interwencji i wykroczeń będzie się utrzymy

Niszczenie zieleni Mandat: do 1000 zł – KW Art. 144. 1.

Zastawienie chodnika (mniej niż 1,5 m). Mandat: 100 zł – PoRD Art. 47. 1.

Korzystanie niezgodnie z przeznaczeniem (np. parkowanie na zieleni lub sugerowanym przejściu dla pieszych). Mandat: do 3000 zł – PoRD Art. 45. 1.4.

Parkowanie poza liniami wyznaczającymi miejsce postojowe. Mandat 100 zł - 1 punkt karny, KW art. 92 § 1 w związku z § 90 ust. 2-3 Rozporządzenia Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych.

Mniej niż 10 m od przejścia dla pieszych Mandat: 100–300 zł – PoRD Art. 49. 1.2.

Parkowanie za znakiem B-1 "zakaz ruchu w obu kierunkach" Mandat 500 zł oraz 8 punktów karnych

Parkowanie na podjeździe (drodze pożarowej) Art.  130a.  [Usunięcie pojazdu z drogi. Przepadek pojazdu. Koszty usunięcia. Blokada kół pojazdu] Mandat: 100 zł + koszt usunięcia pojazdu osobowego od 606 do 697 złotych.

• sportowym tygodniu w Warszawie
• wykazie miejsc imprez sportowych

Europejski Tydzień Sportu to inicjatywa Komisji Europejskiej, która od 2015 roku zachęca mieszkańców Europy do regularnego ruchu. Tegoroczna edycja odbędzie się pod hasłem #BeActive, a Warszawa po raz trzeci z rzędu będzie gospodarzem centralnych wydarzeń.

Sport dla każdego

Warszawski program przygotowany we współpracy miasta, dzielnic, OSiR-ów, Aktywnej Warszawy i miejskich obiektów sportowych jest bardzo różnorodny. Coś dla siebie znajdą zarówno osoby regularnie trenujące, jak i ci, którzy dopiero chcą rozpocząć przygodę ze sportem.

Wśród propozycji znalazły się m.in. pływanie, aqua fitness, bieganie, Testy Coopera, tenis, tenis stołowy, badminton, squash, pickleball, piłka nożna, koszykówka, siatkówka, Zumba, treningi funkcjonalne, wspinaczka, Nordic Walking, slow jogging, jazda na rolkach i hulajnodze oraz SUP.

Nie zabraknie także zajęć przygotowanych specjalnie dla dzieci, rodzin i seniorów.

Europejski Dzień Sportu Szkolnego w Wilanowie

Jednym z ważnych punktów programu będzie wydarzenie organizowane 25 września w Wilanowie z okazji Europejskiego Dnia Sportu Szkolnego (European School Sport Day – EDSS).

To inicjatywa skierowana przede wszystkim do dzieci i młodzieży. Jej celem jest pokazanie, że ruch może być naturalną częścią szkolnego dnia, a aktywność fizyczna może oznaczać nie tylko rywalizację, ale również zabawę, współpracę i wspólne spędzanie czasu.

Warszawskie wydarzenie powstanie we współpracy z Centrum Sportu Wilanów. Na dzieci czekać będą różnorodne aktywności sportowe.

26 września sport nie pójdzie spać

Największych emocji można spodziewać się 26 września, kiedy odbędzie się #BeActive Night, czyli Europejska Noc Sportu.

Tego dnia sportowe wydarzenia będą odbywać się jednocześnie w wielu częściach stolicy. W programie znalazły się m.in. nocne pływanie, turnieje piłkarskie i siatkarskie, koszykówka, bieganie, Nordic Walking, aqua fitness, tenis, badminton, tenis stołowy, treningi siłowe i funkcjonalne, a także aktywności dla dzieci i rodzin.

Główne wydarzenie na Bielanach

Centralnym punktem Europejskiej Nocy Sportu w Warszawie będzie CSR Bielany. Wydarzenie odbędzie się 26 września 2026 roku.

Rejestracja uczestników rozpocznie się o godz. 16:00, a oficjalne otwarcie zaplanowano na godz. 17:00.

Na uczestników czekać będą specjalne strefy:

• ENERGY ZONE – wyzwania i rywalizacja na ergometrach,
• BOXING ZONE – pokazy, treningi i bokserskie challenge,
• DANCE ZONE – Zumba, Zumba Kids i aktywności taneczne dla rodzin,
• POWER ZONE – trening funkcjonalny, warsztaty techniczne i sportowe wyzwania,
• 3x3 ARENA – treningi koszykarskie, konkursy i turniej 3x3,
• NIGHT POOL – nocne pływanie, które będzie finałową częścią wydarzenia.

W wydarzeniu na Bielanach wezmą udział również ambasadorzy Europejskiego Tygodnia Sportu. Podczas oficjalnego otwarcia spotkają się z uczestnikami, a następnie dołączą do przygotowanych aktywności.

Wśród ambasadorów są Dawid Tomala, mistrz olimpijski w chodzie sportowym z Tokio, Agnieszka Kobus-Zawojska, dwukrotna medalistka olimpijska w wioślarstwie, Aneta Kobryń, reprezentantka Polski w paranarciarstwie biegowym, oraz Anna Puławska, dwukrotna medalistka olimpijska w kajakarstwie.

Sport w całej Warszawie

Organizatorzy podkreślają, że Europejski Tydzień Sportu nie ma ograniczać się do jednego dużego wydarzenia. Od 23 do 30 września aktywności będą odbywać się w różnych częściach miasta.

To propozycja zarówno dla tych, którzy już regularnie ćwiczą, jak i dla mieszkańców, którzy dopiero szukają odpowiedniej dla siebie formy ruchu. Można wybrać spokojny Nordic Walking, trening fitness, pływanie, sporty zespołowe albo aktywność dla całej rodziny.

23–30 września Warszawa będzie #BeActive. Wystarczy wybrać miejsce, aktywność i dołączyć.

Pełny i aktualizowany program Europejskiego Tygodnia Sportu, wraz z godzinami i lokalizacjami poszczególnych wydarzeń, jest dostępny na oficjalnej stronie Miasta Stołecznego Warszawy.

• dniu bez samochodu
• darmowych przejazdach

22 września przypada Europejski Dzień bez Samochodu, który tradycyjnie kończy Europejski Tydzień Mobilności. Z tej okazji zarówno Koleje Mazowieckie, jak i Warszawski Transport Publiczny przygotowały specjalne zasady przejazdów.

Kolejami Mazowieckimi bez biletu

Koleje Mazowieckie uruchomią tego dnia specjalną ofertę „Dzień bez Samochodu w KM”. Co ważne, aby skorzystać z bezpłatnego przejazdu, nie trzeba będzie posiadać samochodu ani okazywać żadnego dokumentu.

Każdy pasażer będzie mógł podróżować bez biletu we wszystkich pociągach uruchamianych przez Koleje Mazowieckie, z wyjątkiem składów o charakterze komercyjnym.

Oferta obejmie także autobusy zastępczej komunikacji autobusowej (ZKA) uruchamiane przez KM oraz autobusy lotniskowe kursujące na trasie Modlin – Lotnisko Modlin.

Warszawski transport publiczny również bez opłat

Darmowe przejazdy będą obowiązywały również w Warszawie i na terenie aglomeracji. 22 września bez biletu będzie można korzystać z:

• autobusów,
• tramwajów,
• metra,
• pociągów Szybkiej Kolei Miejskiej (SKM).

Pasażerowie nie będą musieli kasować biletów – kasowniki zostaną wyłączone. Na stacjach metra otwarte będą również bramki.

To nie wszystko. Bezpłatnie będzie można także korzystać z parkingów „Parkuj i Jedź” (P+R). Tego dnia szlabany na parkingach zostaną otwarte.

Wcześniej komunikacyjne atrakcje w centrum Warszawy

Europejski Tydzień Mobilności to nie tylko darmowe przejazdy. W sobotę, 19 września, na Placu Centralnym przed Pałacem Kultury i Nauki odbędą się Dni Transportu Publicznego.

Rodzinny piknik potrwa od godz. 10:00 do 17:00. Organizatorzy zaplanowali wiele atrakcji związanych z warszawską komunikacją.

Na miejscu będzie można zobaczyć m.in. zabytkowe autobusy i tramwaje, pojazdy służb miejskich oraz symulator jazdy pociągiem. Nie zabraknie również atrakcji przygotowanych z myślą o najmłodszych oraz stoisk organizatorów i operatorów Warszawskiego Transportu Publicznego. Wstęp na wydarzenie będzie bezpłatny.

Jedną z największych atrakcji będą Europejskie Mistrzostwa Motorniczych TRAM-EM 2026, które odbędą się na ul. Marszałkowskiej. O tytuł najlepszej drużyny rywalizować będzie 26 reprezentacji z europejskich miast oraz Melbourne w Australii.

Jeden dzień bez samochodu

Europejski Dzień bez Samochodu ma zachęcać mieszkańców do rezygnacji z samochodu na rzecz transportu publicznego, roweru, spaceru i innych bardziej przyjaznych środowisku form przemieszczania się.

Auto zostawiliśmy pod bazą kajakową przy Akacjowej, a sami wsiedliśmy do busa, który zawiózł nas w górę rzeki, do Ślężan. I to jest chyba jeden z powodów, dla których ten pomysł tak dobrze sprawdza się na spontaniczny wypad. Nie trzeba kombinować z dwoma samochodami, logistyką i odbieraniem auta po spływie. Przyjeżdżamy, zostawiamy samochód na mecie, a organizator zawozi nas razem z kajakami na start.

Szeroka, płytka, kapryśna

Bug w tym miejscu jest szeroki i już od pierwszych minut daje do zrozumienia, że nie będzie zachowywał się jak grzecznie uregulowana rzeka. To właśnie jest w nim najpiękniejsze.

Koryto na dużych odcinkach zachowało naturalny charakter. Są tu zakola, starorzecza, piaszczyste łachy, wyspy, zarośla wierzbowe i brzegi, których nikt nie próbował doprowadzić do geometrycznego porządku. Dolina Dolnego Bugu jest częścią europejskiej sieci Natura 2000 i jednym z ważniejszych obszarów dla ptaków wodno-błotnych. Żyją tu również bobry i wydry.

Z kajaka nie trzeba zresztą czytać żadnych tablic informacyjnych, żeby zorientować się, że przyroda ma się tutaj całkiem dobrze. Co chwilę coś podrywa się z trzcin, przelatuje nad wodą albo znika w wysokiej trawie.

Widok z kajaka jest niski i przez to zupełnie inny niż ten, który znamy z samochodu albo nawet z roweru. Nagle świat kończy się metr nad powierzchnią wody.

Najpierw jest wąski pas trawy, potem łąki i pola, a gdzieś bardzo daleko, na granicy nieba, wieża kościoła którejś z nadbużańskich wsi. Raz po prawej stronie pojawiła się stara stodoła z łatanym dachem, tak wrośnięta w krajobraz, że wyglądała, jakby stała tam od zawsze. Poza tym przestrzeń. Naprawdę dużo przestrzeni i cisza, chociaż nie taka absolutna. Słychać ptaki, wodę uderzającą o kajak, rozmowy ludzi z drugiego kajaka, ale nie ma tego jednostajnego miejskiego tła, do którego jesteśmy przyzwyczajeni tak bardzo, że przestajemy je zauważać. 

Bug cały czas się przy tym zmienia. Pod jednym brzegiem wiosło wchodzi w wodę na całą długość, a kilkanaście metrów dalej nagle zaczyna szorować po piachu. Płycizny wychodzą właściwie znikąd. Złote, nagrzane słońcem łachy pojawiają się pośrodku rzeki, a zaraz za nimi woda znowu robi się ciemniejsza i głębsza.

Minęliśmy powaloną wierzbę leżącą w poprzek brzegu, z wypłukanym korzeniem wielkim jak ściana. I właśnie takie drzewa są tutaj częścią krajobrazu. Nikt ich nie usuwa tylko dlatego, że nie stoją tam, gdzie powinny. Rzeka zabiera kawałek brzegu, odsłania korzenie, przenosi piach w inne miejsce i za jakiś czas wszystko wygląda już trochę inaczej.

Krowy w wodzie, konie w trawie

Za którymś zakolem zobaczyliśmy je pierwszy raz. Krowa stała w rzece niemal po szyję, zanurzona tak, że nad wodą wystawał właściwie tylko biały łeb i kawałek grzbietu., spokojnie przeżuwała. Za nią, na trawiastej skarpie, leżały kolejne. Płynęliśmy wolniej, żeby ich nie spłoszyć, ale szybko okazało się, że niepotrzebnie się przejmujemy. To raczej my byliśmy tutaj ciekawostką. Krowy patrzyły na nas z tym spokojem, który mają chyba tylko zwierzęta, którym absolutnie nigdzie się nie spieszy. Dalej było ich jeszcze więcej. Całe stado wygrzewało się na piaszczystej łasze, cielaki kręciły się między dorosłymi, a jedna jasna krowa stała na skraju, jakby pilnowała całego towarzystwa. Na sąsiednim brzegu pojawiły się konie z opuszczonymi łbami, pasące się na trawie.

Nie widziałam wcześniej czegoś takiego z poziomu wody. Kilkanaście metrów od brzegu, bez płotu, bez wyznaczonego punktu widokowego i tabliczki „atrakcja turystyczna”. Po prostu płyniesz i nagle jesteś w środku tego obrazka. Właśnie takie momenty pamięta się później najlepiej.

Rzeka, która prawie nie płynie

W pewnym momencie przestaliśmy wiosłować, nic się nie wydarzyło. Kajak nie zaczął wyraźnie odpływać. Nie obrócił się i nie został porwany przez nurt. Po prostu został mniej więcej tam, gdzie był. To mnie zaskoczyło chyba najbardziej i była to pierwsza rzecz, którą sprawdziłam po powrocie do domu.

Wyjaśnienie prowadzi do stopnia wodnego Dębe na Narwi. Został oddany do użytku w 1963 roku i to dzięki niemu powstało Jezioro Zegrzyńskie. Spiętrzenie wody nie kończy się jednak tam, gdzie na mapie zaczyna się „zalew”. Cofka sięga również w górę Bugu, według oficjalnych lokalnych opracowań aż w okolice Barcic.

Ślężany i Kuligów znajdują się więc na odcinku, na którym wpływ zbiornika jest już wyraźnie odczuwalny, a nurt potrafi być bardzo słaby. Dla kajakarza ma to bardzo praktyczne konsekwencje. Po pierwsze, płynie się spokojnie. Nie ma walki z nurtem, gwałtownego manewrowania ani poczucia, że za chwilę rzeka zdecyduje za nas, w którą stronę popłyniemy. Po drugie – można zawrócić, a jak się za chwilę okazało, była to dla nas informacja dość istotna.

Oczywiście Bug pozostaje rzeką i jego warunki zależą od poziomu wody, pogody czy wiatru, więc nie traktowałabym go jak wielkiego basenu. Na naszej trasie rzeka tego dnia była wyjątkowo spokojna.

O jedno zakole za daleko

Tak dobrze nam się płynęło, że przegapiliśmy Kuligów. Nie było żadnego dramatycznego momentu, w którym zorientowaliśmy się, że stało się coś złego. Płynęliśmy dalej, rozmawialiśmy, oglądaliśmy brzegi i w pewnym momencie krajobraz zaczął się zmieniać. Rzeka zrobiła się coraz szersza. Brzegi zaczęły odsuwać się od siebie, a potem nagle zobaczyliśmy ludzi. Dużo ludzi. Szeroka piaszczysta plaża, motorówki, skutery wodne, łodzie. Zupełnie inny świat niż ten, przez który płynęliśmy jeszcze kilkanaście minut wcześniej. To już okolice Jeziora Zegrzyńskiego i wodniackiej części Mazowsza, gdzie spokojny, dziki Bug zaczyna przechodzić w krajobraz znany wszystkim z letnich weekendów nad Zegrzem.

Z kajaka wyglądało to trochę jak przejście z filmu przyrodniczego do reklamy wakacji. Siedzieliśmy chwilę na wodzie, oglądając całe zamieszanie, aż w końcu dotarło do nas, że nasza baza kajakowa została gdzieś z tyłu. 

Na większości rzek taka informacja oznaczałaby zapewne telefon do organizatora i dość głupią rozmowę. Tutaj po prostu obróciliśmy kajak i popłynęliśmy pod prąd. Bez dramatu, bez walki o życie, za to z dodatkowym kwadransem wiosłowania i najlepszą historią z całego dnia. Oczywiście można wszystko zaplanować idealnie. Sprawdzić trasę trzy razy, pilnować mapy i wysiąść dokładnie tam, gdzie trzeba, ale wtedy nie byłoby co opowiadać.
 

Nad brzegiem trwa lato

Bug pod Warszawą nie jest pustkowiem i nie ma sensu udawać, że nim jest. Na piaszczystych łachach stoją namioty i rozpięte na linkach płachty. Gdzieś obok zaparkowane są samochody z otwartymi bagażnikami, znad krzaków snuje się dym z grilla. Ktoś siedzi w kapeluszu na składanym krzesełku i patrzy w wodę. Ktoś inny się opala. Ktoś łowi ryby. Na jednej plaży dzieci biegają po piasku, kawałek dalej ktoś rozstawił cały weekendowy obóz. Jest w tym coś bardzo polskiego i bardzo wakacyjnego, szczerze mówiąc, wcale mi to nie przeszkadzało.

Ta rzeka nie jest dekoracją, którą można tylko oglądać. Ludzie nad nią mieszkają, wypasają zwierzęta, łowią ryby, pływają, odpoczywają. Trzeba tylko pamiętać, że znaczna część doliny jest objęta ochroną, dlatego przed biwakowaniem czy rozpalaniem ognia warto sprawdzić zasady obowiązujące dokładnie w miejscu, w którym chcemy zostać i oczywiście zabrać po sobie wszystko, co przywieźliśmy. To wydaje się oczywiste, ale wystarczy kilka plastikowych butelek na piaszczystej łasze, żeby cały ten obraz przestał być taki piękny.

Gdzie jeszcze na Bug?

My wybraliśmy trasę ze Ślężan w stronę Kuligowa i na jednodniowy, właściwie kilkugodzinny wypad z Warszawy jest to wariant bardzo wygodny.

Jeśli ktoś chce zacząć jeszcze spokojniej, może wybrać krótszy odcinek z Czarnowa. Jeśli ma ochotę naprawdę popływać, możliwości jest dużo więcej – w stronę Wyszkowa, Kamieńczyka czy dalej na wschód.

Bug jest jedną z tych rzek, na których można spędzić dwie godziny albo kilka dni i chyba właśnie dlatego nie próbowałabym podczas pierwszego wyjazdu zrobić z niego sportowego wyzwania. 

Tutaj szkoda się spieszyć. Można zatrzymać się przy piaszczystej łasze. Wyciągnąć nogi z kajaka. Popatrzeć na krowy stojące w wodzie. Zjeść coś na brzegu. Przez pięć minut nie wiosłować i sprawdzić, czy rzeka w ogóle zamierza nas gdzieś zabrać.

Jednak, jeśli ktoś ma więcej czasu, dalej na wschód zaczyna się jeszcze bardziej spektakularny Bug – okolice Broku, Drohiczyna i Podlaskiego Przełomu Bugu. Tam można już spokojnie zaplanować kilkudniową wyprawę, ale to jest pomysł na zupełnie inną historię. Na szybki wypad za miasto Ślężany, Czarnów i Kuligów wystarczą w zupełności, a jak się popłynie o jedno zakole za daleko i trzeba potem wrócić, można się nawet trochę zmęczyć.

Trochę praktycznych wskazówek

My zaczynaliśmy od bazy kajakowej w Józefowie koło Radzymina. Samochód zostawiliśmy na miejscu, a transport na start spływu był zorganizowany przez wypożyczalnię. To zdecydowanie najwygodniejsza opcja, szczególnie jeśli jedzie się tylko jednym autem. Na wodę warto zabrać mniej rzeczy niż podpowiada rozsądek. Kapelusz albo czapka, krem z filtrem, woda, okulary przeciwsłoneczne, ewentualnie buty, w których można wejść do rzeki, naprawdę wystarczą. Piaszczyste łachy kuszą, żeby się zatrzymać, a chodzenie po nich boso nie zawsze jest najlepszym pomysłem.

Telefon najlepiej zamknąć w wodoodpornym etui albo worku. Szczególnie jeśli, tak jak ja, co chwilę chce się zrobić zdjęcie. Przed wyjazdem warto też sprawdzić pogodę i poziom wody. Bug jest rzeką naturalną i dokładnie to stanowi o jego uroku, ale oznacza też, że warunki nie zawsze będą identyczne. Jeszcze jedna rada: nie planujcie tego dnia zbyt dokładnie. Serio. Jeśli macie wrócić do Warszawy o 16.30, bo o 17.00 zaczyna się kolejny punkt programu, cały urok trochę znika. Zostawcie sobie godzinę więcej, na pierogi z jagodami, na zejście do wody trochę wolniej, niż zakładaliście, na postój na piaszczystej łasze, na patrzenie na krowę stojącą po szyję w Bugu albo na to, że przegapicie swoją bazę kajakową i trzeba będzie zawrócić.

Czterdzieści minut i już nas nie ma

Najbardziej zaskoczyło mnie jednak nie to, że Bug jest tak szeroki. Nie krowy w wodzie, nie pałac na skarpie i nawet nie to, że przez chwilę płynęliśmy w niewłaściwą stronę. Najbardziej zaskoczyła mnie odległość od Warszawy, tylko czterdzieści minut. Tyle potrzebowaliśmy, żeby znaleźć się w miejscu, w którym zamiast tramwajów słychać ptaki, zamiast bloków widać łąki, a największym problemem dnia staje się pytanie, czy właśnie minęliśmy miejsce, w którym mieliśmy oddać kajak.

Warszawa ma tę dziwną właściwość, że czasem trudno z niej wyjechać. Nie dlatego, że rzeczywiście jest daleko, ale dlatego, że w głowie wyjazd za miasto urasta do całej operacji. Trzeba coś zaplanować, zarezerwować, spakować, najlepiej wyjechać rano, a skoro już jedziemy, to może zostać na noc. Tutaj niczego takiego nie potrzeba. Można rano wypić kawę w domu, po czterdziestu minutach być nad Bugiem, zjeść pierogi z jagodami w pałacu, zejść ze skarpy do kajaka, przez kilka godzin oglądać świat z poziomu wody, a wieczorem znowu siedzieć na własnym balkonie. Tylko człowiek ma trochę bardziej zmęczone ręce i poczucie, jakby wrócił z dużo dalszej podróży. 

Nie trzeba jechać pięćset kilometrów, żeby naprawdę gdzieś wyjechać. Czasami wystarczy przekroczyć granicę miasta, pojechać jeszcze kawałek, zejść ze skarpy i wsiąść do kajaka. Bez wielkich atrakcji, bez obowiązkowych punktów do odhaczenia i bez poczucia, że skoro już przyjechaliśmy, to musimy zobaczyć wszystko.

Na koniec można jeszcze zajrzeć do Kuligowa, usiąść gdzieś nad wodą i wypić coś zimnego. Można też po prostu wsiąść do samochodu i wrócić do Warszawy. My wracaliśmy trochę zmęczeni, trochę spaleni słońcem, ale bardzo zadowoleni. Czterdzieści minut później znowu była Warszawa, dom i to chyba jest najlepsza rekomendacja tej trasy: rano jesteś w Warszawie, kilka godzin później płyniesz szerokim Bugiem między piaszczystymi łachami i końmi pasącymi się na brzegu, a wieczorem wracasz do domu. Niby tylko jednodniowy wypad, a jednak przez chwilę naprawdę jest się w zupełnie innym świecie.

Artykuł w ramach cyklu „Rzeki Mazowsza” powstał we współpracy z Samorządem Województwa Mazowieckiego. Już dziś zapraszamy na kolejny odcinek – przed nami jeszcze wiele ciekawych wypraw.

• potańcówce na Woli
• terminie i miejscu wydarzenia

Miłośnicy tańca i dawnej Warszawy mogą szykować się na wyjątkowe niedzielne popołudnie. 20 września na terenie Stacji Muzeum przy ul. Towarowej 3 odbędzie się potańcówka utrzymana w klimacie międzywojennej stolicy.

Motywem przewodnim wydarzenia będą „Melodie przedwojennej Warszawy” z lat 20. i 30. Za muzyczną oprawę odpowiadać będzie „Warszawskie Combo Taneczne”.

Cykl „Niedziela na Głównym” nawiązuje do dawnych miejskich zabaw tanecznych. Uczestnicy mogą spodziewać się muzyki z minionych epok, plenerowej atmosfery i okazji do wspólnej zabawy. Organizatorzy zachęcają również do przygotowania strojów inspirowanych wybraną epoką. Na osoby, które zdecydują się na stylizację tematyczną, czekają specjalne niespodzianki.

Bezpłatne wejście, ale liczba miejsc ograniczona

Potańcówka odbędzie się w niedzielę 20 września w godzinach 16:00–21:00 w Stacji Muzeum przy ul. Towarowej 3.

Wstęp jest bezpłatny, jednak potrzebne są wejściówki. Można je odbierać w kasie muzeum. Jedna osoba może otrzymać maksymalnie dwie darmowe wejściówki.

To propozycja dla tych, którzy chcą spędzić niedzielę nieco inaczej – przy muzyce, tańcu i w atmosferze dawnej Warszawy. Tym razem będzie można poczuć klimat stolicy sprzed niemal stu lat, nie opuszczając współczesnego miasta.

• biegach na Woli
• terminach i sposobie zapisu

„Biegaj po Woli” to cykl sportowych wydarzeń skierowanych zarówno do osób, które regularnie biegają, jak i tych, którzy dopiero chcą rozpocząć swoją przygodę z aktywnością fizyczną. Organizatorzy przygotowali trasy i kategorie dla różnych grup wiekowych.

W programie znalazły się biegi główne na dystansach 5 i 10 kilometrów, krótsze biegi dla dzieci, a także marsze Nordic Walking. Nie zabraknie również rodzinnych stref animacji, dzięki czemu wydarzenia mają być propozycją nie tylko dla samych uczestników zawodów, ale także dla całych rodzin.

Cztery biegi do końca roku

Tegoroczny cykl obejmuje cztery wydarzenia organizowane w wolskich parkach.

19 września odbędzie się Bieg Nocny w Parku Szymańskiego. Następnie uczestnicy będą mogli wystartować w XIX Biegu Papieskim, zaplanowanym na 10 października w Parku Moczydło.

Kolejnym wydarzeniem będzie II Bieg Niepodległości, który odbędzie się 11 listopada w Parku ks. Janusza. Cykl zakończy II Bieg Mikołajkowy – 6 grudnia w Parku Szymańskiego.

Organizatorzy zachęcają do udziału osoby w każdym wieku. „Biegaj po Woli” ma być okazją nie tylko do sportowej rywalizacji, ale również do aktywnego spędzenia czasu i wspólnej zabawy w wolskich parkach.

ZAPISY W LINKU

• historii i idei Festiwalu Hipolita i Ludwiki;
• X Warszawskiej Parady Rowerowej i zaangażowaniu lokalnych społeczników;
• atrakcjach tegorocznej edycji, w tym corocznym pieczeniu chleba.

Święto, które wyrasta z historii

Festiwal Hipolita i Ludwiki to wyjątkowa inicjatywa o charakterze oddolnym, organizowana przez Stowarzyszenie Mieszkańców i Przyjaciół Kolonii Wawelberga przy wsparciu m.st. Warszawy oraz Wolskiego Centrum Kultury. To wydarzenie, które od lat łączy historię z teraźniejszością, kulturę z sąsiedzką integracją, a pamięć o przeszłości z energią współczesnej Warszawy. Tegoroczna, 12. edycja festiwalu odbyła się 6 września 2026 roku i ponownie pokazała, jak wiele może powstać dzięki zaangażowaniu mieszkańców, społeczników, artystów i przyjaciół tego niezwykłego miejsca.

Festiwal ma swoje głębokie korzenie w historii Kolonii Wawelberga – najstarszego istniejącego osiedla mieszkaniowego w Warszawie, ufundowanego przy ul. Górczewskiej 15 przez wybitnego filantropa Hipolita Wawelberga i jego żonę Ludwikę. Ich idea wykraczała daleko poza samo zapewnienie mieszkań. Wawelbergowie wierzyli, że edukacja, kultura i godne warunki życia mogą realnie zmieniać społeczeństwo i przełamywać bariery ekonomiczne oraz społeczne. Kolonia miała być miejscem, w którym mieszkańcy nie tylko znajdą dach nad głową, ale także będą mogli rozwijać się, uczyć i budować wspólnotę.

Ewa i Andrzej Chybowscy – od pomysłu do tradycji

Właśnie do tej idei nawiązuje współczesny festiwal. Jego geneza wiąże się z potrzebą ożywienia niezwykłego, przez lata nieco zapomnianego miejsca, przypomnienia jego historii oraz stworzenia przestrzeni, w której mieszkańcy mogą spotkać się nie tylko jako sąsiedzi, ale również jako uczestnicy wspólnego wydarzenia kulturalnego.

Pomysłodawcami i osobami szczególnie zaangażowanymi w rozwój tej inicjatywy są Ewa i Andrzej Chybowscy ze Stowarzyszenia Kolonii Wawelberga. To dzięki ich społecznemu zaangażowaniu oraz pracy wielu osób festiwal z kameralnego przedsięwzięcia wyrósł na wydarzenie, które na stałe wpisało się w kalendarz wolskich imprez.

Od początku ważna była idea, aby wydarzenie nie było kolejną imprezą organizowaną wyłącznie dla mieszkańców, ale przede wszystkim razem z nimi. Dzięki temu kolejne edycje festiwalu stawały się okazją do poznawania sąsiadów, wspólnego odkrywania historii Kolonii i uczestniczenia w kulturze blisko własnego domu.

Rowerami na festiwal – jubileuszowa parada

Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów festiwalu jest Warszawska Parada Rowerowa. Jej kolejne odsłony stały się nie tylko efektownym rozpoczęciem święta Kolonii, ale także okazją do wspólnej zabawy, spotkania mieszkańców i pokazania, że rower może być symbolem miejskiej wspólnoty, aktywności i swobody.

Od lat w organizację parady zaangażowany jest Hubert Malczewski z Woli Mieszkańców. Jego konsekwentna praca przy tym wydarzeniu sprawiła, że parada stała się ważnym punktem programu i rozpoznawalnym znakiem festiwalu. To właśnie dzięki takim osobom, które przez lata niezmiennie poświęcają swój czas i energię na działania społeczne, inicjatywy lokalne mogą rozwijać się i nabierać trwałego charakteru.

Tegoroczna edycja była szczególna także dlatego, że na ulice Warszawy po raz dziesiąty wyruszyła Warszawska Parada Rowerowa. Kolorowy peleton, uczestnicy na rowerach i przygotowane stylizacje wprowadziły festiwalową atmosferę jeszcze zanim rozpoczęła się główna część wydarzenia. W tym roku parada wyruszyła spod Ogrodów Ulricha w pobliżu CH Wola Park. Była to wyjątkowa okazja do poznania historii różnych części Woli, m.in. hisorii fabryki domów na Jelonkach, Parku Moczydło, osiedla Syrkusów na Kole, a także o bieżących problemach społecznych jak afera związana z gruntem na terenie Spółdzielni Mieszkaniowej "Koło". Na poszczególnych przystankach parady opowiadali zarówno varsavianiści jak i dzielnicowi radni. 

Wjazd X Warszawskiej Parady Rowerowej na teren festiwalu był symbolicznym otwarciem dnia pełnego spotkań, muzyki, sztuki i rozmów. Nie zabrakło również konkursu na najlepszą stylizację kolarską, który podkreślił nieformalny, radosny charakter całego przedsięwzięcia.

Muzyka, teatr i sztuka na zielonych podwórkach

Zielone podwórka Kolonii Wawelberga przez cały dzień tętniły życiem. Tegoroczny program był niezwykle różnorodny i został przygotowany tak, aby każdy z uczestników mógł znaleźć coś dla siebie. Na scenie głównej festiwal zainaugurowało powitanie gości oraz uroczysty wjazd parady rowerowej. Później przyszedł czas na teatr, muzykę, debatę, spotkania i prezentacje artystyczne.

Najmłodsi widzowie mogli obejrzeć spektakl „Petson i Findus” w wykonaniu Teatru Baza. Dla dorosłych przygotowano między innymi nastrojowy spektakl muzyczny „La Vie en Rose” w reżyserii Konrada Żygadły.

Muzyczna część programu była niezwykle szeroka – od koncertu Moniki Kowalczyk, przez muzykę hiszpańską w wykonaniu Katarzyny Bąkowskiej, Krzysztofa Gerusa i Małgorzaty Wołyńczyk, po występ Bartosza Smorągiewicza Ensemble. Dzięki tak różnorodnej ofercie festiwalowa scena stała się miejscem spotkania rozmaitych muzycznych wrażliwości.

Pamięć o historii i ważne rozmowy

Nie zabrakło także ważnych tematów związanych z historią i polską kulturą. Debata „Wawelberczycy dla Polski” była okazją do rozmowy o dziedzictwie mieszkańców Kolonii oraz ich wkładzie w historię kraju.

Szczególnym punktem programu był również koncert poświęcony twórczości związanej z Jackiem Kaczmarskim, Przemysławem Gintrowskim i Zbigniewem Łapińskim, podczas którego wystąpili Mirosława Czyżykiewicz, Jacek Bończyk i Hadriana Filipa Tabęckiego.

Te elementy programu przypominały, że festiwal nie jest wyłącznie wydarzeniem rozrywkowym – jest również przestrzenią pamięci, refleksji i rozmowy o wartościach ważnych dla kolejnych pokoleń.

„Teren Kolonii” – sztuka blisko mieszkańców

Równie dużo działo się w „Terenie Kolonii”. To właśnie tutaj można było najlepiej poczuć kameralny, sąsiedzki charakter imprezy. Uczestnicy mogli zobaczyć plenerowe przedstawienie „Tam, gdzie rosły buki” w reżyserii Konrada Żygadły, odwiedzić wystawę Czytelni Naukowej im. Ludwiki Wawelberg oraz zapoznać się z projektem „Portret kobiety w masce, czyli nasze ja w relacji ze światem”.

Dużym zainteresowaniem cieszyły się działania warsztatowe. Uczestnicy mogli wziąć udział w warsztatach z Polskiego Języka Migowego „Migamy o Linorycie”, prowadzonych z Tomkiem Grabowskim, a także zobaczyć wystawę malarską otwartej pracowni Rajmunda Gałeckiego. Miłośnicy sztuki mogli spróbować swoich sił podczas pleneru malarskiego z Magdaleną Czyżykiewicz-Janusz. 

Kolonia jako scena i miejsce spotkania

Całość uzupełniały wystawy towarzyszące, w tym „Sam na sam” Mirosława Czyżykiewicza oraz prezentacje przygotowane przez Wolskie Centrum Kultury. Dzięki temu przestrzeń Kolonii zmieniła się na jeden dzień w otwartą galerię, scenę teatralną, salę koncertową i miejsce spotkań.

Granice między artystami a publicznością, mieszkańcami a gośćmi czy organizatorami a uczestnikami stawały się mniej widoczne. Festiwal działał przede wszystkim jako wspólne doświadczenie – wydarzenie, które pozwalało być razem i jednocześnie odkrywać wyjątkową przestrzeń Kolonii Wawelberga.

Pieczenie chleba i warsztaty

Dużym zainteresowaniem, jak co roku, cieszyły się warsztaty wypieku chleba z Arturem Chlebkiem Ziemackim. To jeden z najbardziej rozpoznawalnych i lubianych punktów programu Festiwalu Hipolita i Ludwiki, który powraca podczas kolejnych edycji. Wspólne przygotowywanie i pieczenie chleba doskonale wpisuje się w sąsiedzki charakter wydarzenia – jest okazją nie tylko do poznania tradycyjnych sposobów wypieku, ale przede wszystkim do wspólnego spędzenia czasu i rozmowy. Chleb, kojarzący się z domem, wspólnotą i dzieleniem się, stał się tu naturalnym symbolem festiwalowej idei budowania więzi między mieszkańcami.

Dziedzictwo Wawelbergów wciąż żywe

I właśnie w tym tkwi jego największa wartość. Festiwal Hipolita i Ludwiki nie jest wydarzeniem organizowanym wyłącznie „dla mieszkańców”. Jest wydarzeniem tworzonym razem z nimi. Jego siłą jest oddolność, zaangażowanie społeczne i przekonanie, że lokalna historia może być żywą częścią współczesnego miasta. Kolonia Wawelberga nie staje się na jeden dzień dekoracją festiwalu – to ona jest jego bohaterem.

Dwunasta edycja pokazała również, że idee Hipolita i Ludwiki Wawelbergów pozostają aktualne. Ich przekonanie, że kultura, edukacja i dobre warunki życia mogą budować silniejszą wspólnotę, znajduje współczesne odbicie w działaniach mieszkańców i społeczników. Parada rowerowa, koncerty, spektakle, wystawy, warsztaty i rozmowy są różnymi formami tej samej idei: tworzenia miejsca, w którym ludzie chcą być razem.

Ludzie, dzięki którym festiwal trwa

Za powodzeniem festiwalu stoją konkretni ludzie – organizatorzy, wolontariusze, artyści, mieszkańcy i społecznicy. Szczególne miejsce zajmują wśród nich Ewa i Andrzej Chybowscy, związani ze Stowarzyszeniem Kolonii Wawelberga i od lat zaangażowani w rozwijanie idei festiwalu, oraz Hubert Malczewski z Woli Mieszkańców, którego wieloletnia praca przy Warszawskiej Paradzie Rowerowej stała się ważną częścią tego święta.

To właśnie takie konsekwentne, społeczne zaangażowanie sprawia, że inicjatywa może trwać przez kolejne lata i przyciągać coraz więcej osób. Festiwal jest dowodem na to, że lokalna aktywność nie musi być krótkotrwałym projektem – może stać się tradycją przekazywaną kolejnym pokoleniom.

Więcej niż jednodniowa impreza

Festiwal Hipolita i Ludwiki jest więc czymś więcej niż jednodniową imprezą kulturalną. To opowieść o miejscu, jego mieszkańcach i pamięci, która nie chce pozostać zamknięta w archiwach. To także przykład tego, jak historia może inspirować współczesne działania i jak lokalna społeczność może wspólnie budować swoją tożsamość.

A gdy kolorowy peleton X Warszawskiej Parady Rowerowej wjeżdża na teren Kolonii, rozpoczyna się nie tylko festiwal – rozpoczyna się kolejne spotkanie ludzi, których łączy Wola, Warszawa i wyjątkowe dziedzictwo Kolonii Wawelberga.

• zapisach na Bieg Niepodległości
• zasadach biegu i terminie wydarzenia

Bieg Niepodległości od lat jest jednym z najważniejszych punktów sportowego kalendarza Warszawy. Co roku w Święto Niepodległości tysiące mieszkańców stolicy i przyjezdnych spotykają się, by uczcić rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości w wyjątkowy – sportowy i jednocześnie patriotyczny – sposób.

Tegoroczna, 36. edycja biegu, będzie jednocześnie finałem Warszawskiej Triady Biegowej „Zabiegaj o Pamięć”. W jej skład wchodzą również Bieg Konstytucji 3 Maja oraz Bieg Powstania Warszawskiego.

Zapisy już trwają

Osoby, które chcą wystartować 11 listopada, mogą już zgłaszać swój udział za pośrednictwem strony internetowej wydarzenia. Organizatorzy przypominają, że liczba miejsc jest ograniczona, a zainteresowanie biegiem od lat jest bardzo duże.

Podczas ubiegłorocznej edycji na starcie pojawiło się ponad 19 tysięcy uczestników. Wszystko wskazuje więc na to, że również w tym roku lista startowa może szybko się zapełnić.

– 36. Bieg Niepodległości to hołd dla historii i wielkie święto sportowe. 11 listopada ulicami Warszawy ponownie pobiegnie biało-czerwony korowód uczestniczek i uczestników – mówi Tomasz Mencina, zastępca prezydenta m.st. Warszawy.

Bieg Niepodległości wyróżnia się nie tylko ogromną frekwencją, ale również wyjątkową atmosferą. Uczestnicy tradycyjnie pojawiają się na starcie w białych i czerwonych koszulkach. Zgromadzeni wspólnie tworzą w ten sposób ogromną, biało-czerwoną „żywą flagę”.

Szczególnie symboliczny jest moment rozpoczęcia biegu głównego. Start zaplanowano dokładnie na godzinę 11:11. Tuż przed nim zawodnicy i kibice wspólnie odśpiewują „Mazurka Dąbrowskiego”. W wydarzeniu uczestniczy także grupa rekonstrukcyjna, która dodatkowo podkreśla historyczny charakter imprezy.

To sprawia, że dla wielu osób nie jest to zwykły bieg uliczny, ale wyjątkowy sposób na wspólne świętowanie 11 listopada.

10 kilometrów, nordic walking i bieg dla młodzieży

Najważniejszym punktem programu będzie bieg główny na dystansie 10 kilometrów. Trasa posiada atest i jest płaska oraz szybka, dzięki czemu mogą na niej rywalizować zarówno doświadczeni zawodnicy, jak i osoby, które dopiero rozpoczynają swoją przygodę z bieganiem.

Organizatorzy przygotowali również wydarzenia dla osób, które nie chcą lub nie mogą pokonać pełnych 10 kilometrów.

W programie znalazł się 5-kilometrowy marsz nordic walking, a także Mila Niepodległości. Ten ostatni dystans liczy symboliczne 1918 metrów i skierowany jest do młodzieży w wieku od 10 do 14 lat.

• kto może skorzystać z projektu „Wola dla Opiekunów OzN”,
• jakie warsztaty odbędą się 12 września,
• jakie wsparcie przygotowano dla zdrowego rodzeństwa osób z niepełnosprawnościami,
• gdzie opiekunowie będą mogli porozmawiać o stresie i regeneracji,
• jakie są kolejne terminy spotkań jesiennej edycji,
• gdzie odbywają się zajęcia i jak się zapisać.

Przestrzeń dla całej rodziny

Opieka nad osobą z niepełnosprawnością często oznacza codzienne obowiązki, ogromną odpowiedzialność i niewiele czasu dla siebie. Projekt „Wola dla Opiekunów OzN – Wytchnienie, Wsparcie, Wiedza, Wspólnota” powstał właśnie z myślą o rodzinach, które potrzebują nie tylko praktycznej wiedzy, ale także odpoczynku, kontaktu z innymi i wsparcia specjalistów.

Z programu mogą korzystać opiekunowie i opiekunki osób z niepełnosprawnościami, osoby z niepełnosprawnościami oraz ich zdrowe rodzeństwo.

Organizatorzy przygotowali równoległe zajęcia, dzięki którym członkowie rodziny mogą w tym samym czasie uczestniczyć w przeznaczonych dla nich aktywnościach.

12 września – warsztaty dla rodzeństwa

Pierwsze zajęcia rozpoczną się o godz. 11:00 i potrwają do 13:00.

Spotkanie „Zagraj wyobraźnią – warsztaty impro i storytellingu” skierowane jest do zdrowego rodzeństwa osób z niepełnosprawnościami. Będzie to okazja do oderwania się od codziennych obowiązków, rozwijania wyobraźni i kreatywności, a także spotkania z osobami znajdującymi się w podobnej sytuacji.

Warsztaty poprowadzi Tomek „Frejtag” Piątek.

Udział w grupie wsparcia dla rodzeństwa jest bezpłatny i nie wymaga osobnej opłaty za udział w warsztacie.

Warsztat dla opiekunów: ciało, myśl i emocja

Od godz. 14:00 do 18:00 zaplanowano zajęcia dla opiekunów osób z niepełnosprawnościami pod hasłem „CIAŁO, MYŚL I eMOCJA – czyli o tym, jak zadbać o całe swoje JA”.

Podczas spotkania uczestnicy przyjrzą się między innymi temu, jak stres i napięcie wpływają na ciało oraz codzienne funkcjonowanie. Będzie także czas na rozmowę o prostych sposobach samoregulacji, wyciszenia i regeneracji.

Jednym z tematów będzie również higiena psychiczna opiekunów i szukanie własnej przestrzeni na odpoczynek – nawet wtedy, gdy codzienność jest pełna obowiązków i wyzwań.

W tym samym czasie zajęcia dla osób z niepełnosprawnościami

W godzinach 14:00–18:00 przygotowano również specjalny program dla osób z niepełnosprawnościami.

Zajęcia będą odbywać się równolegle z warsztatem dla opiekunów. Uczestnicy mogą korzystać z indywidualnego wsparcia asystentów OzN.

Co ważne, opieka nad osobami z niepełnosprawnościami podczas zajęć jest bezpłatna. Dzięki temu opiekunowie mogą spokojnie uczestniczyć w warsztacie, mając zapewnione wsparcie dla bliskiej osoby.

Można skorzystać także z bezpłatnego poradnictwa

Projekt to nie tylko warsztaty i spotkania grupowe. Rodziny mogą również skorzystać z bezpłatnego poradnictwa online z prawnikiem lub psychoterapeutą.

Zgłoszenia przyjmowane są pod adresem:

Poradnictwo@fundacjadlagigantow.org

To dodatkowa forma wsparcia dla osób, które potrzebują indywidualnej rozmowy ze specjalistą.

Kolejne spotkania już jesienią

12 września nie będzie ostatnim spotkaniem w ramach projektu. Organizatorzy przygotowali cały cykl jesiennych zajęć.

Dla opiekunów zaplanowano jeszcze:

• 3 października
• 24 października
• 14 listopada

Dla zdrowego rodzeństwa:

• 19 września
• 17 października
• 24 października
• 14 listopada

Na warsztaty przeznaczone dla opiekunek i opiekunów obowiązują oddzielne zapisy. W przypadku grupy wsparcia dla rodzeństwa udział jest bezpłatny.

Można zdecydować się zarówno na pojedyncze spotkanie, jak i udział w całym cyklu.

Gdzie odbędą się spotkania?

Wszystkie zajęcia organizowane są w:

Klubie Gniazdo, al. Prymasa Tysiąclecia 137.

Najbliższy punkt komunikacyjny to przystanek PKP Koło.

Udział w całym projekcie jest całkowicie bezpłatny. Bezpłatne jest również wsparcie i opieka dla osób z niepełnosprawnościami podczas zajęć.

• kiedy i gdzie odbędzie się Kercelak 2026,
• jakie koncerty i spektakle zaplanowano na sobotę i niedzielę,
• gdzie posłuchać opowieści o historii Woli i legendarnego Kercelaka,
• jakie atrakcje przygotowano dla dzieci i rodzin,
• kiedy odbędą się retro potańcówki i finałowe koncerty.

Chłodna znów zabrzmi jak dawna Warszawa

Kercelak nawiązuje do jednego z najbardziej znanych targowisk przedwojennej Warszawy. To właśnie w tej części miasta przez lata spotykały się handel, muzyka, gwar i codzienne życie mieszkańców stolicy.

Podczas tegorocznej edycji organizatorzy chcą przywrócić część tamtej atmosfery. Przez dwa dni przestrzeń ulicy Chłodnej wypełnią muzyka, teatr, taniec oraz opowieści o historii miasta.

Wydarzenia będą odbywać się zarówno na Scenie Głównej, jak i bezpośrednio w przestrzeni ulicy. Program zaplanowano od godz. 12:00 do 21:00.

Artystycznym kuratorem sobotniej części wydarzenia jest Jan Emil Młynarski, natomiast niedzielny program przygotował Łukasz Owczynnikow.

Sobota z warszawską muzyką i historią

Pierwszy dzień Kercelaka rozpocznie się o godz. 12:00 przemarszem i koncertem Orkiestry Dętej OSP w Słupcy oraz mażoretek.

Nie zabraknie wydarzeń mocno związanych z warszawską kulturą. O godz. 13:15 zaplanowano „Czytanie Wiecha” w wykonaniu Ekipy na Winklu. Pojawią się także konkursy z nagrodami oraz występ Małej Ferajny, podczas którego dzieci zaśpiewają warszawskie piosenki.

Jedną z ciekawszych propozycji będzie wędrujący koncert Warszawskiego Combo Tanecznego. Muzycy zagrają wśród publiczności, nawiązując do tradycji dawnych warszawskich orkiestr podwórkowych.

Kercelak będzie również okazją do poznania historii Woli. Jerzy S. Majewski opowie o bazarach dawnej Warszawy, w tym o legendarnym Kercelaku. Z kolei prof. Jacek Leociak przedstawi historię ulicy Chłodnej i ludzi, których losy były z nią związane.

Oba wykłady odbędą się w I Zborze Kościoła Chrześcijan Baptystów w Warszawie przy ul. Waliców 25.

Wieczorem przyjdzie czas na taniec

Sobotni wieczór będzie miał zdecydowanie muzyczny charakter.

O godz. 18:00 w Kawiarni Agere Contra wystąpią Monika Borzym i Krzysztof Dys z koncertem „Stare piosenki”. W repertuarze znajdą się utwory związane z okresem dwudziestolecia międzywojennego.

Później uczestnicy będą mogli przenieść się w klimat dawnych dancingów. O godz. 19:20 wystąpi Orkiestra Taneczna „Melodia i Rytm” pod kierunkiem Jana Emila Młynarskiego.

W programie znalazła się również retro potańcówka Fajf z winyli, którą poprowadzi DJ Kuba Kozak aka Cosaco.

Niedziela dla rodzin – teatr, muzyka i wspólna zabawa

Drugi dzień wydarzenia rozpocznie się w południe. Na uczestników czeka m.in. spektakl „Ale draka” Teatru Akt, który zostanie zaprezentowany dwukrotnie – o godz. 12:30 i 15:00.

O godz. 13:45 na scenie pojawi się zespół Hamdam z koncertem muzyki irańskiej.

Niedziela będzie także okazją do sprawdzenia swojej wiedzy o Woli. O godz. 16:00 zaplanowano konkursy z nagrodami oraz ciekawostki dotyczące dzielnicy.

Nie zabraknie także kolejnej odsłony retro potańcówki Fajf z winyli.

Kataryniarz, „Kurier Warszawski” i atrakcje w przestrzeni ulicy

Organizatorzy zadbali również o elementy, które mają przypominać o dawnej Warszawie. W przestrzeni wydarzenia pojawi się między innymi kataryniarz, a uczestnicy będą mogli spotkać się z przygotowanymi specjalnie na tę okazję atrakcjami.

Jedną z nich będzie specjalne wydanie „Kuriera Warszawskiego” ze zdjęciami uczestników.

Muzyczny program niedzieli dopełni występ Cała Praga Śpiewa & CzessBand o godz. 17:30.

Finał Kercelaka zaplanowano na godz. 19:20. Wystąpią Nicponie i BUM BUM ORKeSTAR, a koncert połączy się z potańcówką i wspólną zabawą aż do godz. 21:00.

Kercelak 2026 – program

Sobota, 12 września

12:00 – przemarsz i koncert Orkiestry Dętej OSP w Słupcy i mażoretek
13:00 – otwarcie Kercelaka
13:15 – „Czytanie Wiecha” – Ekipa na Winklu
13:30 – „Bazary dawnej Warszawy” – wykład Jerzego S. Majewskiego
13:45 – konkursy z nagrodami
14:00 – Mała Ferajna – dzieci śpiewają warszawskie piosenki
14:45 – konkursy z nagrodami
15:10 – Warszawskie Combo Taneczne – koncert wędrujący
16:15 – „Czytanie Wiecha” – Ekipa na Winklu
16:45 – konkursy z nagrodami
17:00 – „Kercelak i ulica Chłodna: fragmenty biografii” – wykład prof. Jacka Leociaka
17:00 – Fajf z winyli – DJ Kuba Kozak aka Cosaco
18:00 – Monika Borzym & Krzysztof Dys „Stare piosenki”
19:20 – Orkiestra Taneczna „Melodia i Rytm” – taneczny finał dnia

Wykłady odbędą się w I Zborze Kościoła Chrześcijan Baptystów w Warszawie przy ul. Waliców 25. Koncert „Stare piosenki” odbędzie się w Kawiarni Agere Contra.

Niedziela, 13 września

12:00 – rozpoczęcie drugiego dnia Kercelaka
12:30 – Teatr Akt „Ale draka”
13:45 – Hamdam – koncert muzyki irańskiej
15:00 – Teatr Akt „Ale draka”
16:00 – konkursy z nagrodami i ciekawostki o Woli
16:30 – Fajf z winyli i konkursy z nagrodami
17:30 – Cała Praga Śpiewa & CzessBand
18:30 – Fajf z winyli – DJ Kuba Kozak aka Cosaco
19:20 – Nicponie i BUM BUM ORKeSTAR – koncert i potańcówka

Dwa dni historii, muzyki i warszawskiego klimatu

Kercelak 2026 to propozycja dla tych, którzy chcą nie tylko posłuchać muzyki czy potańczyć, ale również lepiej poznać historię Woli i dawnej Warszawy. Przez cały weekend ulica Chłodna ma stać się miejscem spotkania różnych pokoleń – od najmłodszych uczestników śpiewających warszawskie piosenki po osoby zainteresowane historią przedwojennej stolicy.

Ajurweda, uznawana za jeden z najstarszych systemów medycznych na świecie, wywodzi się z Indii i ma swoje korzenie sprzed ponad 5000 lat. Ta holistyczna nauka zdrowia koncentruje się na promowaniu długowieczności i dobrego samopoczucia poprzez równowagę między ciałem, umysłem i duchem. Wiele osób zastanawia się, gdzie najlepiej zgłębiać tę wiedzę, a profesjonalna ajurweda Warszawa jest dostępna dla każdego, kto poszukuje autentycznych metod wspierania organizmu.

W ajurwedzie kluczową rolę odgrywa pojęcie trzech dosz – Vata, Pitta i Kapha, które są uważane za energie rządzące funkcjami życiowymi organizmu. Zrozumienie i utrzymanie równowagi tych energii jest fundamentalne dla zachowania zdrowia i zapobiegania chorobom. Aby zgłębić wiedzę na temat tej fascynującej filozofii, zapraszamy na wykłady i zajęcia w naszym nowo otwartym centrum.

Podstawowe zasady ajurwedy - dosze, dieta i styl życia

Podstawowe zasady ajurwedy koncentrują się na trzech głównych energiach, zwanych doszami: Vata, Pitta i Kapha. Te energie determinują indywidualne predyspozycje zdrowotne i psychologiczne każdej osoby. Aby utrzymać równowagę i zdrowie, ajurweda zaleca dostosowanie diety i stylu życia do dominującej doszy, co obejmuje zarówno wybór odpowiednich pokarmów, jak i regularne praktyki relaksacyjne oraz oczyszczające.

Praktyczne zastosowanie ajurwedy w codziennym życiu

W codziennym życiu ajurweda zachęca do świadomego dostosowania diety i aktywności fizycznej do indywidualnych potrzeb, co jest kluczowe dla utrzymania równowagi dosz. Na przykład, osoby z dominującą doszą Vata powinny preferować ciepłe, nawilżające potrawy i unikać zimnych napojów, co pomaga w stabilizacji ich wewnętrznej energii i poprawie ogólnego samopoczucia.

Regularne praktyki takie jak joga i medytacja są również istotnym elementem ajurwedyjskiego stylu życia, wspierając zarówno fizyczne, jak i psychiczne zdrowie. Te techniki pomagają w redukcji stresu, poprawie koncentracji oraz w harmonizacji ciała i umysłu, co jest szczególnie ważne w dynamicznym, współczesnym świecie.

Potencjalne korzyści i wyzwania związane z praktykowaniem ajurwedy

Potencjalne korzyści z praktykowania ajurwedy obejmują poprawę ogólnego stanu zdrowia, zwiększenie długowieczności oraz lepsze zarządzanie stresem i emocjami dzięki holistycznemu podejściu do zdrowia, które integruje ciało, umysł i ducha. Strona sohamspace.pl publikuje regularnie materiały edukacyjne ułatwiające wdrożenie tych zmian w życie osobiste.

Jednakże wyzwania mogą wynikać z konieczności dostosowania diety i stylu życia do indywidualnych potrzeb, co może być czasochłonne i wymagać głębokiej zmiany nawyków. Ponadto, brak standardów regulacyjnych w niektórych krajach może prowadzić do różnic w jakości i skuteczności ajurwedyjskich terapii.

Ajurweda, dzięki swojemu holistycznemu podejściu, może stać się cennym narzędziem w dążeniu do zdrowia i równowagi w codziennym życiu. Praktyki takie jak masaż Abhyanga, badanie pulsu czy kuchnia sattwiczna mogą znacząco poprawić nasze samopoczucie. W nowo otwartym Centrum Sri Sri Yogi w Warszawie masz okazję zgłębić tajniki tej starożytnej nauki i doświadczyć jej dobrodziejstw na własnej skórze.

Zachęcamy do uczestnictwa w darmowych zajęciach jogi oraz wykładach, które pomogą Ci lepiej zrozumieć i wdrożyć ajurwedyjskie zasady w życie. Odkryj, jak ajurweda może wspierać Twoje zdrowie fizyczne i psychiczne, i pozwól sobie na chwilę harmonii w dynamicznym świecie.

• najciekawszych trasach spacerowych
• głosowaniu mieszkańców

Rozpoczęło się głosowanie w tegorocznej edycji plebiscytu „Perełki Warszawy”. Spośród zgłoszonych propozycji wybrano finałowe trasy, które prowadzą przez mniej znane, ale wyjątkowe zakątki stolicy. Teraz o tym, które z nich zasługują na szczególne wyróżnienie, zdecydują głosy internautów.

Warszawa z innej perspektywy

„Perełki Warszawy” to konkurs organizowany przez Stołeczne Biuro Turystyki – Go2Warsaw. Jego celem jest promowanie lokalnych inicjatyw oraz zachęcanie do odkrywania miasta z dala od najbardziej popularnych atrakcji.

Finałowe propozycje pokazują, że ciekawa Warszawa nie kończy się na Starym Mieście, Łazienkach czy Krakowskim Przedmieściu. Wśród pomysłów znalazły się trasy prowadzące m.in. przez:

• klimatyczne podwórka z historią i charakterem,
• zapomniane lub mniej znane parki,
• modernistyczne osiedla,
• ścieżki i zakątki nad Wisłą,
• artystyczne zaułki i miejsca związane z kulturą.

To właśnie takie lokalne odkrycia są motywem przewodnim konkursu. Trasy mają pokazywać Warszawę, którą często mijamy na co dzień, nie zdając sobie sprawy z jej historii, architektury czy wyjątkowego klimatu.

Każdy może zagłosować

W finale każdy może oddać jeden głos na wybraną trasę. Głosowanie odbywa się przez internet.

Aby zagłosować, należy wejść na stronę „Perełki Warszawy 2026”, zapoznać się z opisami wszystkich finałowych propozycji i wybrać tę, która najbardziej przypadła nam do gustu.

Po dokonaniu wyboru trzeba jeszcze potwierdzić głos, klikając w link przesłany na podany adres e-mail.

Głosowanie trwa do 4 września 2026 roku, do godz. 12:00.

Zwycięskie trasy czeka dodatkowa promocja

Na finalistów czekają atrakcyjne nagrody ufundowane przez Warszawską Organizację Turystyczną. Szczególne wyróżnienie otrzymają natomiast trzy trasy, które zdobędą największą liczbę głosów.

Zwycięskie propozycje zostaną profesjonalnie sfilmowane, a następnie będą promowane w oficjalnych kanałach komunikacyjnych – m.in. na stronie miasta oraz w miejskich mediach społecznościowych. Materiały filmowe będą również dostępne w specjalnej playliście na YouTube. Zobacz playlistę z filmami „Perełki Warszawy”

Która trasa okaże się najlepsza?

Plebiscyt to okazja, aby nie tylko zagłosować na swoją ulubioną propozycję, ale również znaleźć pomysł na kolejny spacer po Warszawie. Być może jedna z finałowych tras odkryje przed mieszkańcami miejsce, obok którego przechodzili wielokrotnie, nie wiedząc, jak ciekawą historię skrywa.

Do 4 września można zdecydować, która z warszawskich „perełek” zasługuje na zwycięstwo

• zmianach w komunikacji miejskiej
• wykazie linii 

Więcej kursów linii 152. Łatwiejszy dojazd do szkół

Jedną z ważniejszych zmian dla mieszkańców Białołęki będzie zwiększenie częstotliwości kursowania autobusu 152.

Od 1 września autobusy tej linii w godzinach szczytu będą pojawiały się na przystankach co 10 minut, natomiast poza szczytem – co 15 minut.

Zmiana ma przede wszystkim ułatwić codzienne dojazdy dzieci do szkół podstawowych przy ulicach Ostródzkiej i M. Hemara. Z częstszych kursów skorzystają przede wszystkim mieszkańcy osiedla Derby.

211 pojedzie częściej i z prostszą trasą

Duże zmiany czekają również pasażerów korzystających z linii 211. Autobusy będą kursowały częściej przez cały tydzień.

W godzinach szczytu na pełnej trasie pojadą co 7–8 minut, poza szczytem co 10 minut, a w weekendy i wieczorami co 15 minut.

Jednocześnie trasa zostanie uproszczona. Od września będą funkcjonowały dwa warianty:

• Żerań FSO – Kępa Tarchomińska,
• Żerań FSO – Dąbrówka Wiślana.

Dzięki zmianom pasażerowie mają zyskać bardziej czytelny układ połączeń oraz krótszy czas oczekiwania na autobus.

176 częściej między Bródnem a Marcelinem

Zmiany obejmą także linię 176. Autobusy będą kursowały częściej w godzinach międzyszczytowych oraz wieczorami – średnio co 20 minut.

Jednocześnie kursy pomiędzy stacją metra Bródno a Marcelinem będą realizowane mniej więcej co 10 minut.

509: wszystkie autobusy do Winnicy

Zmodyfikowana zostanie również trasa autobusu 509.

Od 1 września wszystkie autobusy tej linii będą dojeżdżały do pętli Winnica. Jednocześnie część kursów, które dotychczas kończyły się przy Dworcu Wschodnim, zostanie wydłużona.

Autobusy pojadą dalej ulicą Targową, Aleją Zieleniecką i na Saską Kępę.

Jak wyjaśnia WTP, decyzja o zmianie została poprzedzona analizą wykorzystania linii oraz opiniami pasażerów. Okazało się, że wiele osób korzystających z 509 podróżuje właśnie w kierunku Saskiej Kępy, a wcześniej na Dworcu Wschodnim musiało przesiadać się do innych autobusów.

Zwiększona zostanie także częstotliwość kursowania. W popołudniowym szczycie autobusy mają pojawiać się co 7,5 minuty, a w weekendy co 10 minut.

Zmiany także na innych liniach

Wrześniowe korekty nie dotyczą wyłącznie Białołęki. Zmiany obejmą również kilka innych linii:

190 – autobusy będą kursowały częściej w niedziele, co 10 minut. Ma to ułatwić m.in. dojazd w kierunku Starego Miasta.

225 – wydłużone zostaną godziny kursowania, a część autobusów będzie wykonywała podjazdy do Aresztu Śledczego.

401 – kursy kończące się dotychczas przy WKD Raków zostaną wydłużone do przystanku PKP Ursus.

402 – autobusy również pojadą do Warszawy Rakowa. Zatrzymają się na przystankach przy ulicy znajdujących się pod wiaduktem drogowym, na poziomie peronów stacji. Ma to ułatwić przesiadki pomiędzy pociągami a autobusami.

WTP: zmiany mają ułatwić codzienne podróże

Warszawski Transport Publiczny podkreśla, że początek roku szkolnego jest dobrym momentem na dostosowanie komunikacji do potrzeb pasażerów. Przy planowaniu zmian analizowane są zarówno dane dotyczące liczby pasażerów, jak i sygnały przekazywane przez mieszkańców.

Od 1 września 2026 roku pasażerowie kilku warszawskich linii będą więc mogli korzystać z częstszych kursów, wydłużonych tras i nowych wariantów połączeń. Dla mieszkańców Białołęki szczególnie odczuwalne powinny być zmiany na liniach 152, 176, 211 i 509.

Niszczenie zieleni Mandat: do 1000 zł – KW Art. 144. 1.

Zastawienie chodnika (mniej niż 1,5 m). Mandat: 100 zł – PoRD Art. 47. 1.

Korzystanie niezgodnie z przeznaczeniem (np. parkowanie na zieleni lub sugerowanym przejściu dla pieszych). Mandat: do 3000 zł – PoRD Art. 45. 1.4.

Parkowanie poza liniami wyznaczającymi miejsce postojowe. Mandat 100 zł - 1 punkt karny, KW art. 92 § 1 w związku z § 90 ust. 2-3 Rozporządzenia Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych.

Mniej niż 10 m od przejścia dla pieszych Mandat: 100–300 zł – PoRD Art. 49. 1.2.

Parkowanie za znakiem B-1 "zakaz ruchu w obu kierunkach" Mandat 500 zł oraz 8 punktów karnych

Parkowanie na podjeździe (drodze pożarowej) Art.  130a.  [Usunięcie pojazdu z drogi. Przepadek pojazdu. Koszty usunięcia. Blokada kół pojazdu] Mandat: 100 zł + koszt usunięcia pojazdu osobowego od 606 do 697 złotych.

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. 2002 nr 75 poz. 690 z późn. zm.) § 40 ust. 3 – określa minimalne odległości placów zabaw od dróg i parkingów. Przykładowo, plac zabaw powinien być zlokalizowany co najmniej 10 m od jezdni i od miejsc postojowych samochodów osobowych

Operacja przegrody i małżowin nosowych - kiedy same krople do nosa już nie pomagają?

Wiele osób zmagających się z zatkanym nosem intuicyjnie sięga po ogólnodostępne krople lub spraye obkurczające śluzówkę. O ile przynoszą one natychmiastową ulgę w czasie kataru, o tyle stosowane przewlekle mogą prowadzić do uzależnienia (wtórnego chemicznego nieżytu nosa) i dalszego uszkodzenia tkanek. Krople nie są w stanie zmienić mechanicznych przeszkód, takich jak skrzywiona kość czy przerost tkanki kostno-chrzęstnej.

Wskazaniem do rozważenia operacji wewnątrznośnej jest sytuacja, w której blokada ma charakter stały lub nawracający, a pacjent odczuwa takie objawy jak:

• permanentne uczucie zatkania jednej lub obu dziurek nosa,
• oddychanie przez usta, zwłaszcza podczas wysiłku fizycznego i snu,
• nawracające zapalenia zatok przynosowych, których podłożem jest upośledzony drenaż wydzieliny,
• suchość w gardle, poranne zmęczenie i podejrzenie bezdechów sennych,
• częste krwawienia z nosa wywołane wysychaniem śluzówki w miejscach zawirowań powietrza.

Septoplastyka a konchoplastyka - jakie są różnice między plastyką przegrody a plastyką małżowin nosowych?

Choć oba zabiegi mają ten sam cel - udrożnienie nosa - dotyczą zupełnie innych struktur anatomicznych i wymagają zastosowania innych technik chirurgicznych. Zrozumienie tych różnic pozwala pacjentom lepiej przygotować się do planowanej procedury.

Przegroda nosowa to pionowa ściana dzieląca jamę nosa na dwie części, składająca się z części chrzęstnej oraz kostnej. Septoplastyka polega na chirurgicznym wyprostowaniu tej struktury poprzez nacięcia wewnątrz nosa, usunięcie zdeformowanych fragmentów i ponowne ustawienie przegrody w osi symetrii. Podczas tego zabiegu nie zmienia się zewnętrznego kształtu nosa.

Z kolei małżowiny nosowe (najczęściej małżowiny dolne) to podłużne struktury zlokalizowane na bocznych ścianach jamy nosa, które odpowiadają za nawilżanie, ogrzewanie i filtrowanie wdychanego powietrza. Konchoplastyka to zabieg mający na celu zmniejszenie objętości tych małżowin, gdy ulegną one przerostowi na skutek przewlekłych stanów zapalnych lub alergii. W przeciwieństwie do septoplastyki, która skupia się na strukturze chrzęstno-kostnej, konchoplastyka często oddziałuje głównie na samą błonę śluzową i tkankę podśluzówkową.

Jakie są wskazania medyczne do jednoczesnej plastyki przegrody i małżowin nosowych?

W praktyce laryngologicznej bardzo często spotyka się sytuację, w której skrzywieniu przegrody nosowej towarzyszy tzw. kompensacyjny przerost małżowin nosowych. W jamie nosa, która jest szersza z powodu wygięcia przegrody w drugą stronę, organizm próbuje „wypełnić” wolną przestrzeń, co prowadzi do powiększenia się małżowiny dolnej. W efekcie pacjent ma ograniczony przepływ powietrza po obu stronach - po jednej z powodu krzywej kości, a po drugiej z powodu przerosłej tkanki miękkiej.

W takich przypadkach wykonanie samej septoplastyki mogłoby nie przynieść pełnej satysfakcji, ponieważ powiększona małżowina nadal blokowałaby drogę oddechową. Połączenie obu procedur podczas jednego znieczulenia pozwala na jednoczesne wyprostowanie osi nosa i zredukowanie nadmiaru tkanek miękkich. Decyzję o technicznym zakresie operacji podejmuje lekarz na podstawie badania endoskopowego oraz wyniku tomografii komputerowej zatok.

Przebieg operacji nosa i rekonwalescencja - jak wygląda opieka po zabiegu i kiedy schodzi opuchlizna?

Zabiegi te wykonywane są zazwyczaj w znieczuleniu ogólnym przez otworzy naturalne nosa, co oznacza brak jakichkolwiek blizn na twarzy. Chirurg wykonuje precyzyjne nacięcia wewnątrzśrodkowe, dokonuje korekcji struktur, a na koniec zakłada szwy rozpuszczalne. Często na czas kilku dni w jamach nosowych umieszcza się specjalne silikonowe płytki stabilizujące przegrodę oraz opatrunki żelowe, które zapobiegają krwawieniom.

Proces powrotu do sprawności wymaga czasu i cierpliwości, a gojenie przebiega etapowo:

• Pierwsze dni po operacji wiążą się z koniecznością oddychania przez usta ze względu na obecność opatrunków w nosie oraz naturalny obrzęk pooperacyjny.
• Po usunięciu tamponady lub płytek stabilizujących (zazwyczaj w ciągu kilku dni od zabiegu) komfort oddychania ulega stopniowej poprawie.
• Główny obrzęk tkanek miękkich i ewentualne zasinienia w okolicy nosa schodzą zazwyczaj w ciągu 2 do 3 tygodni.
• Pełna regeneracja błony śluzowej i ostateczna ocena efektu operacji następuje po około 6 do 8 tygodniach.

W tym okresie pacjent powinien bezwzględnie unikać wydmuchiwania nosa, gorących kąpieli, sauny oraz intensywnego wysiłku fizycznego, który mógłby wywołać krwawienie. Konieczne jest także regularne stosowanie przepisanych przez lekarza maści i roztworów soli morskiej w celu nawilżania śluzówki.

Jakie efekty daje septoplastyka z konchoplastyką? Poprawa komfortu życia i swobodne oddychanie

Pomyślnie przeprowadzona operacja w obrębie jamy nosa przynosi pacjentom zauważalną i długotrwałą zmianę w codziennym funkcjonowaniu. Przywrócenie symetrii oraz odpowiedniej przestrzeni dla przepływającego powietrza pozwala wyeliminować większość problemów o charakterze mechanicznym.

Do najważniejszych korzyści wynikających z wykonania tych zabiegów należą:

• swobodne oddychanie przez nos w ciągu dnia oraz podczas snu,
• zmniejszenie częstotliwości występowania infekcji górnych dróg oddechowych i zapaleń zatok,
• redukcja lub całkowite ustąpienie nawykowego chrapania, co przekłada się na głębszy, bardziej regenerujący sen,
• lepsza tolerancja wysiłku fizycznego dzięki prawidłowemu natlenieniu organizmu,
• uwolnienie od konieczności ciągłego stosowania kropli do nosa.

• kiedy i gdzie zostanie przeprowadzona akcja szczepienia lisów,
• jak wyglądają przynęty zawierające szczepionkę,
• dlaczego nie wolno ich dotykać ani przenosić.

Szczepienia lisów na całym Mazowszu

Mazowiecki Wojewódzki Lekarz Weterynarii poinformował o kolejnej akcji ochronnego szczepienia wolno żyjących lisów przeciwko wściekliźnie. Działania będą prowadzone od 10 do 16 września 2026 roku na obszarze województwa mazowieckiego.

Szczepienia mają ograniczyć ryzyko rozprzestrzeniania się wścieklizny wśród dzikich zwierząt, a tym samym zwiększyć bezpieczeństwo mieszkańców.

Przynęty będą zrzucane z samolotów i wykładane ręcznie

Szczepionka nie będzie podawana lisom w tradycyjny sposób. Preparat zostanie umieszczony w specjalnych przynętach, które będą rozprowadzane na terenach, gdzie występują dzikie lisy.

Przynęty trafią przede wszystkim do lasów, na pola i łąki. Będą wykładane zarówno ręcznie, jak i rozrzucane z samolotów.

Jak informują służby weterynaryjne, przynęty nie będą umieszczane na terenach zabudowanych, drogach ani w pobliżu zbiorników wodnych.

Jak wygląda przynęta ze szczepionką?

Mieszkańcy, którzy podczas spaceru natrafią na charakterystyczną kostkę lub bryłkę, powinni jej nie dotykać i nie zabierać.

Przynęta ma brunatno-zieloną barwę i charakterystyczny rybny zapach. W jej wnętrzu znajduje się doustna szczepionka przeciwko wściekliźnie.

Szczepionka została przygotowana w taki sposób, aby zainteresować nią przede wszystkim lisy. Zwierzęta te pobierają przynęty, które nie miały wcześniej kontaktu z człowiekiem.

Nie dotykaj przynęt!

Służby apelują do mieszkańców o pozostawienie znalezionych przynęt w miejscu, w którym zostały wyłożone. Nie należy ich podnosić, dotykać ani przenosić.

To ważne nie tylko ze względu na bezpieczeństwo ludzi i zwierząt. Kontakt z człowiekiem może sprawić, że lisy przestaną interesować się przynętą.

Preparat jest przeznaczony do szczepienia lisów i nie zapewnia ukierunkowanej odporności przeciwko wściekliźnie u innych gatunków zwierząt.

Co zrobić w przypadku kontaktu ze szczepionką?

W przypadku kontaktu człowieka ze szczepionką należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza medycyny.

Jeżeli natomiast z przynętą zetknie się pies, kot lub inne zwierzę domowe bądź gospodarskie, należy skontaktować się z lekarzem weterynarii.

Nie należy samodzielnie podejmować prób zabezpieczania czy przenoszenia znalezionej przynęty.

Psy najlepiej prowadzać na smyczy

Akcja szczepienia lisów oznacza również konieczność zachowania większej ostrożności podczas spacerów.

Właścicielom zwierząt zaleca się, aby w czasie trwania akcji oraz przez 14 dni po jej zakończeniu wyprowadzali zwierzęta na smyczy i sprawowali nad nimi szczególną kontrolę.

Dzięki temu psy nie będą miały możliwości zbliżenia się do przynęt ani ich zjedzenia. Ograniczenie kontaktu zwierząt z wyłożonym preparatem ma również znaczenie dla samej akcji szczepień – pozostawienie na przynęcie zapachu psa lub człowieka może zniechęcić lisa do jej pobrania.

Dlaczego szczepi się lisy?

Wścieklizna jest groźną chorobą zakaźną, która może występować zarówno u zwierząt dzikich, jak i domowych, a także stanowi zagrożenie dla ludzi.

Szczepienie lisów jest jednym z podstawowych działań mających ograniczyć rozprzestrzenianie się choroby w środowisku. Regularne akcje ochronne prowadzone wśród dzikich lisów mają więc znaczenie nie tylko dla populacji tych zwierząt, ale również dla ochrony zdrowia publicznego.

Akcja na Mazowszu prowadzona jest na podstawie art. 44 ust. 10 pkt 1 ustawy o zdrowiu zwierząt.

Mieszkańcy powinni zachować ostrożność

W dniach 10–16 września, a także przez kolejne 14 dni, podczas spacerów po lasach, polach i łąkach warto zachować szczególną uwagę.

Najważniejsze zasady są proste: nie dotykamy znalezionych przynęt, nie przenosimy ich i pilnujemy zwierząt. W przypadku kontaktu człowieka ze szczepionką należy skontaktować się z lekarzem, natomiast w przypadku kontaktu zwierzęcia – z lekarzem weterynarii.

• kiedy rozpocznie się asfaltowanie Wisłostrady na Bielanach,
• które odcinki dróg zostaną zamknięte,
• jakimi trasami pojadą kierowcy podczas remontu,
• kiedy zamknięte zostanie skrzyżowanie przy Feminie,
• jakie zmiany czekają pasażerów komunikacji miejskiej,
• kiedy ruch wróci na remontowane odcinki.

Wisłostrada na Bielanach zostanie zamknięta

Drogowy weekend rozpocznie się już w czwartek, 27 sierpnia o godz. 18:00. Wtedy ruszy asfaltowanie jezdni Wisłostrady w kierunku Śródmieścia.

Zamknięty zostanie odcinek od ul. Pergaminów do Mostu Grota-Roweckiego. Kierowcy nie będą jednak całkowicie pozbawieni możliwości przejazdu. Ruch zostanie przełożony na drugą jezdnię, gdzie wprowadzona zostanie organizacja pozwalająca na przejazd w obu kierunkach – jednym pasem w stronę Śródmieścia oraz dwoma w stronę Łomianek.

Przejazd na drugą jezdnię będzie możliwy za Mostem Skłodowskiej-Curie, na wysokości przepompowni ścieków. Powrót na właściwą jezdnię zaplanowano przed Mostem Grota-Roweckiego.

Drogowcy przewidują, że wyremontowana jezdnia zostanie otwarta w niedzielę, 30 sierpnia około godz. 12:00.

Kierowcy pojadą objazdami

Kierowcom zalecane są również objazdy. Główny z nich będzie prowadził ul. Marymoncką do Trasy AK.

Z kolei kierowcy jadący od strony ul. Podleśnej będą mogli skorzystać z trasy przez ul. Gwiaździstą, która prowadzi do Wisłostrady w rejonie ul. Krasińskiego.

Zamknięte skrzyżowanie przy Feminie

Kilka godzin później utrudnienia pojawią się w centrum Warszawy. Kończy się remont skrzyżowania Alei „Solidarności” i Alei Jana Pawła II. Po zakończeniu prac przy torowisku przyszedł czas na asfaltowanie jezdni.

Od piątku, 28 sierpnia, około godz. 0:15 skrzyżowanie przy Feminie zostanie całkowicie zamknięte dla ruchu.

Nie będzie można przejechać Aleją „Solidarności” w obu kierunkach na odcinku od ul. Żelaznej do Placu Bankowego. Zamknięta zostanie również Aleja Jana Pawła II w obu kierunkach – od ul. Ogrodowej do ul. Nowolipie.

Wyznaczono kilka tras objazdowych

Kierowcy będą kierowani na objazdy. W zależności od kierunku ruch będzie można poprowadzić m.in. ulicami Andersa, Nowolipki, Smoczą, Nowolipie i Żelazną.

Alternatywne trasy obejmą również Marszałkowską, Świętokrzyską, Prostą, Ogrodową, Okopową oraz Towarową.

Warto więc przygotować się na większy ruch na ulicach znajdujących się w pobliżu remontowanego skrzyżowania.

Zmiany także w komunikacji miejskiej

Remont przy Feminie wpłynie również na kursowanie autobusów. Zmienionymi trasami pojadą linie:

174, 190, Z26, N12, N13, N21, N42, N46, N62, N63 i N71.

Linia Z33 nie będzie kursowała.

Inaczej wygląda sytuacja w przypadku tramwajów. W czasie asfaltowania torowiska będą one kursowały tak jak obecnie – pomiędzy Wolą a Żoliborzem przez Aleję „Solidarności” i Aleję Jana Pawła II, od Ronda Kercelak do Ronda Zgrupowania AK „Radosław”.

Kiedy zakończą się utrudnienia?

Drogowcy planują, że ruch na skrzyżowanie przy Feminie wróci w poniedziałek, 31 sierpnia około godz. 4:00.

Tego samego dnia na wyremontowane torowisko w rejonie Feminy, we wszystkich kierunkach, mają powrócić tramwaje.

W przypadku Wisłostrady utrudnienia zakończą się wcześniej – remontowana jezdnia w kierunku Śródmieścia ma zostać otwarta w niedzielę, 30 sierpnia około południa.

Oba remonty zostały zaplanowane na końcówkę wakacji, tak aby zakończyć najważniejsze prace przed okresem zwiększonego ruchu związanego z powrotami z urlopów oraz rozpoczęciem nowego roku szkolnego.

• kiedy odbędą się Warszawskie Dni Rodzinne 2026,
• jakie atrakcje przygotowano dla rodzin,
• jak zapisać się na bezpłatne zajęcia,
• dlaczego warto się pospieszyć,
• gdzie odbędzie się finał wydarzenia.

Warszawa stawia na rodzinny weekend

Warszawskie Dni Rodzinne to coroczna inicjatywa skierowana do rodzin, które chcą wspólnie spędzić czas aktywnie, twórczo i bez ponoszenia kosztów. Tegoroczna edycja odbędzie się od 18 do 20 września.

Z przygotowanej oferty mogą korzystać mieszkańcy wszystkich dzielnic Warszawy, w tym również Białołęki. Organizatorzy zapowiadają różnorodne zajęcia przygotowane przez stołeczne instytucje i partnerów wydarzenia.

W programie znajdą się propozycje zarówno dla dzieci, jak i całych rodzin. To okazja, by spróbować nowych aktywności, wziąć udział w zajęciach sportowych i kreatywnych oraz spędzić wspólnie czas poza domem.

Zapisy już trwają. Liczy się kolejność

Zapisy na zajęcia rozpoczęły się 24 sierpnia o godz. 10:00. Wszystkie zajęcia są bezpłatne, jednak ze względu na ograniczoną liczbę miejsc obowiązują wcześniejsze zgłoszenia.

O wpisaniu na listę uczestników decyduje kolejność zgłoszeń, dlatego osoby zainteresowane konkretnymi zajęciami nie powinny zwlekać z rejestracją.

Zapisy prowadzone są za pośrednictwem formularza dostępnego na stronie organizatora. 

LINK DO ZAPISU

Wielki finał na błoniach Stadionu Narodowego

Warszawskie Dni Rodzinne zakończą się wyjątkowym wydarzeniem. Finałem tegorocznej edycji będzie piknik organizowany z okazji Narodowego Dnia Sportu na błoniach Stadionu Narodowego.

Będzie to okazja do aktywnego spędzenia czasu w gronie rodziny oraz skorzystania z dodatkowych atrakcji związanych ze sportem i rekreacją.

Kto organizuje Warszawskie Dni Rodzinne?

Organizatorem wydarzenia jest Fundacja Zwalcz Nudę. Warszawskie Dni Rodzinne odbywają się pod honorowym patronatem Prezydenta m.st. Warszawy.

Dla rodzin z Białołęki to kolejna okazja, aby skorzystać z bezpłatnej oferty przygotowanej w ramach miejskiego wydarzenia i znaleźć coś interesującego dla swoich dzieci.

Warszawskie Dni Rodzinne odbędą się 18–20 września 2026 roku. Zapisy rozpoczęły się 24 sierpnia o godz. 10:00. Liczba miejsc na poszczególne zajęcia jest ograniczona.

• skali problemu dzików na Woli,
• liczbie zgłoszeń i interwencji służb,
• przypadkach zagrożenia dla ludzi i zwierząt domowych,
• planach odłowu i odstrzału dzików w Warszawie.

Dziki coraz bliżej mieszkańców

Obecność dzików w Warszawie od kilku lat nie jest już zjawiskiem ograniczonym wyłącznie do obrzeży miasta. Zwierzęta pojawiają się również w parkach, na terenach zielonych i w bezpośrednim sąsiedztwie zabudowy mieszkaniowej.

Problem dotyczy także Woli. Mieszkańcy regularnie informują o dzikach pojawiających się w miejscach, z których korzystają rodziny z dziećmi, seniorzy, biegacze czy właściciele psów.

W związku z tym radni Jarosław Lewandowski i Karol Jankowski skierowali 14 sierpnia 2026 roku do Zarządu Dzielnicy Wola szczegółowe zapytanie dotyczące bezpieczeństwa mieszkańców.

Nie chodzi im jednak wyłącznie o potwierdzenie, że dziki są na Woli.

Radni chcą przede wszystkim konkretnych danych dotyczących rzeczywistych zagrożeń.

Ile razy dzik zaatakował człowieka?

Jednym z najważniejszych pytań jest liczba przypadków, w których doszło do zaatakowania lub bezpośredniego zagrożenia człowieka przez dzika.

Radni poprosili o dane od 1 stycznia 2024 roku, z podziałem na poszczególne lata: 2024, 2025 oraz 2026.

Chcą również wiedzieć, w jakich konkretnie miejscach na Woli dochodziło do takich zdarzeń.

Podobne informacje mają zostać przedstawione dla całej Warszawy. Pozwoliłoby to porównać sytuację Woli z innymi częściami stolicy i sprawdzić, czy dzielnica rzeczywiście należy do miejsc szczególnie narażonych na tego typu zdarzenia.

Nie tylko ludzie. Co z psami?

Radni pytają również o bezpieczeństwo zwierząt domowych.

Chcą poznać liczbę przypadków, w których dziki zaatakowały, pogryzły lub stworzyły bezpośrednie zagrożenie dla psów i innych zwierząt domowych.

Pytanie jest szczególnie istotne dla mieszkańców, którzy regularnie spacerują ze swoimi czworonogami po parkach i terenach zielonych.

Radni chcą również wiedzieć, ile zwierząt zostało rannych lub zabitych w wyniku kontaktu z dzikami, o ile takie dane są dostępne.

500 dzików objętych decyzją

W skierowanym do władz zapytaniu przypomniano, że 26 marca 2026 roku wydano decyzję zezwalającą na odłów wraz z uśmierceniem do 400 dzików oraz odstrzał redukcyjny do kolejnych 100 osobników na terenie Warszawy.

Za odłów, odstrzał redukcyjny i płoszenie dzików odpowiadają Lasy Miejskie – Warszawa.

Radni chcą teraz wiedzieć, ile z tych działań rzeczywiście przeprowadzono oraz ile dotyczyło terenu Woli.

Pytają również o rozbicie danych na poszczególne lata i rodzaje podjętych działań.

Gdzie na Woli jest ich najwięcej?

Kolejną kwestią jest dokładne wskazanie miejsc, w których mieszkańcy najczęściej zgłaszają obecność dzików.

Radni chcą otrzymać informacje dotyczące m.in. parków, terenów zielonych, osiedli i innych lokalizacji, w których od 2024 roku dochodziło do największej liczby interwencji.

To pozwoliłoby odpowiedzieć na pytanie, czy problem dotyczy całej dzielnicy, czy może koncentruje się w kilku konkretnych miejscach.

Władze miasta zostały również zapytane o to, jak Wola wypada na tle pozostałych dzielnic Warszawy pod względem liczby zgłoszeń i interwencji związanych z dzikami.

Czy Warszawa wie, ile dzików żyje na Woli?

Jedno z pytań dotyczy także liczebności dzików.

Jak wynika z wcześniejszej odpowiedzi Biura Ochrony Środowiska, inwentaryzacja ssaków kopytnych nie obejmowała Woli. Miasto nie zaleciło również szacowania liczebności dzików na podstawie danych z innych terenów.

Radni pytają więc wprost: czy Warszawa posiada jakiekolwiek aktualne dane dotyczące liczby dzików występujących na Woli?

Jeśli nie, chcą wiedzieć, czy planowane jest przeprowadzenie monitoringu lub inwentaryzacji również w tej dzielnicy.

Jak szybko reagują służby?

Bezpieczeństwo mieszkańców zależy nie tylko od samej liczby dzików, ale również od tego, jak szybko służby reagują na zgłoszenia.

Dlatego radni pytają o średni czas reakcji na zgłoszenie dotyczące dzika znajdującego się w potencjalnie niebezpiecznym miejscu – np. w pobliżu szkoły, placu zabaw, mieszkań czy intensywnie użytkowanego parku.

Chcą także wiedzieć, czy miasto prowadzi ewidencję czasu od zgłoszenia do rozpoczęcia interwencji oraz czy obowiązują określone standardy lub priorytety takich działań.

Czy Wola prowadzi działania prewencyjne?

Radni pytają również o działania, które mają zapobiegać pojawianiu się dzików lub ograniczać ryzyko kontaktu mieszkańców z tymi zwierzętami.

Chodzi m.in. o:

• tablice informacyjne,
• zabezpieczanie miejsc gromadzenia odpadów,
• działania edukacyjne,
• monitoring miejsc, w których dziki pojawiają się najczęściej.

Władze miasta wcześniej informowały o prowadzonych działaniach edukacyjnych dotyczących zasad zachowania podczas spotkania z dzikiem.

Radni chcą jednak konkretnie wiedzieć, co w latach 2024–2026 zrobił w tej sprawie Urząd Dzielnicy Wola i jakie działania planowane są w najbliższym czasie.

Sterylizacja zamiast odstrzału?

W interpelacji pojawiają się również pytania o alternatywne sposoby ograniczania populacji dzików.

Radni pytają, czy władze Woli i Warszawy rozważały możliwość odłowu dzików w celu ich sterylizacji.

Zwracają uwagę na dużą zdolność rozrodczą tych zwierząt. Dorosła locha może wydać na świat kilka, a w sprzyjających warunkach nawet kilkanaście młodych.

Według autorów zapytania ograniczenie rozmnażania mogłoby być jednym z elementów długofalowego rozwiązania problemu.

Specjalny teren dla dzików?

Radni przedstawili również bardziej nietypową propozycję.

Pytają, czy rozważano możliwość odłowienia miejskich dzików i umieszczenia ich na ogrodzonym, specjalnie przeznaczonym dla nich terenie.

Pomysł ma związek z ograniczeniami wynikającymi z przepisów sanitarnych dotyczących ASF. Zgodnie z argumentacją zawartą w zapytaniu, skoro odłowionych dzików nie można przewozić do innych leśnych ekosystemów, warto zastanowić się nad rozwiązaniem pośrednim.

Radni pytają również, czy rozważano możliwość przekazania odłowionych zwierząt do ogrodów zoologicznych w Warszawie lub innych miastach.

Chodzi o fakty, nie tylko o statystyki

Autorzy zapytania podkreślają, że ich celem nie jest wyłącznie uzyskanie informacji o samej obecności dzików.

Najważniejsze jest ustalenie rzeczywistej skali zagrożenia.

Czy na Woli dochodziło do ataków na ludzi? Czy rannych zostało zwierzę domowe? Gdzie najczęściej pojawiają się dziki? Ile razy służby musiały interweniować? Jak szybko reagują? I czy podejmowane działania rzeczywiście przynoszą efekty?

Na te pytania mają odpowiedzieć władze dzielnicy i miasta.

Dziki na Woli – problem, który wymaga danych

Dla mieszkańców spotkanie z dzikiem w parku czy na osiedlu może być stresującym doświadczeniem. Szczególnie gdy zwierzę pojawia się w pobliżu dzieci, placu zabaw lub podczas spaceru z psem.

Z drugiej strony dziki są częścią miejskiego ekosystemu, a ich obecność wiąże się z coraz większym przenikaniem świata dzikiej przyrody do przestrzeni miejskiej.

Dlatego, zanim zapadną kolejne decyzje dotyczące odłowu czy odstrzału, radni chcą poznać konkretne liczby i miejsca występowania problemu.

Radni Jarosław Lewandowski i Karol Jankowski zwrócili się do władz dzielnicy z serią pytań dotyczącą bezpieczeństwa mieszkańców.